خانه / اخبار / بازنشر/فضاسازی برخی فیلم‌های جنگ و اسارت آزاردهنده است
بازنشر/فضاسازی برخی فیلم‌های جنگ و اسارت آزاردهنده است

بازنشر/فضاسازی برخی فیلم‌های جنگ و اسارت آزاردهنده است

خبرگزاری فارس: فضاسازی برخی فیلم‌های جنگ و اسارت آزاردهنده است

آزاده و جانباز قلعه‌گنجی گفت: فیلم‌هایی که از زمان جنگ و اسارت نمایش داده شده زیاد به واقعیت نزدیک نیست، برداشت هر کارگردان و نویسنده‌ای متفاوت و فضاسازی برخی فیلم‌ها واقعا آزاردهنده است.

عیسی دادخدایی در قلعه‌گنج با اشاره به اینکه در حال حاضر کارمند رسمی آموزش و پرورش با ۲۳ سال سابقه کار است، اظهار داشت: همانند زمان جنگ که آرپی‌جی‌زن بودم و جلوتر از خط مقدم و به صورت نمایان در مقابل دشمن می‌ایستادم، اکنون در خدمت آموزش و پرورش هستم.

وی در زمینه زمان اعزامش به جبهه بیان داشت: در منطقه محروم چاه‌دادخدا ساکن بودیم، یادم هست، برق نداشتیم، رادیویی بود که از طریق آن اخبار و سخنرانی امام راحل را گوش می‌کردیم، کلاس دوم راهنمایی بودم که نخستین‌بار به جبهه اعزام شدم.

دادخدایی افزود: آن روزها جو جامعه بر این بود که دشمن حمله کرده است تا نظام جمهوری اسلامی که در همان ابتدای ظهورش با فعالیت‌های خوبی در مناطق  محروم خدمت می‌کرد را سرنگون کند و مردم نمی‌خواستند این اتفاق بیفتد.

وی با بیان اینکه مردم مناطق محروم بسیار بیشتر در جبهه حضور یافتند، زیرا خدمات نظام برایشان شیرین می‌شد، تصریح کرد: کلاس اول دبیرستان که بودم در گردان ۴۱۵ گروهان حضرت علی‌اکبر آرپی‌جی‌زن بودم و در عملیات بزرگ کربلای پنج از ناحیه دست جانباز شده و در عملیات بازپس‌گیری فاو به اسارت نیروهای بعث عراق درآمدم.

دادخدایی عنوان کرد: در روز ۲۸ فروردین سال ۶۷ به اسارت نیروهای بعثی درآمده و تا هشتم شهریور سال ۶۹ اسیر بودم.

وی گفت: بعد از اسارت ما را به بغداد بردند، دو ماه در زندان در بغداد ماندیم، سپس ما را به اردوگاه ۱۲ در تکریت بردند در این اردوگاه بیش از یک‌هزار و  ۵۰۰ اسیر ایرانی در سه قسمت و ۹ آسایشگاه دوران اسارت خود را سپری می‌کردند.

دادخدایی اظهار داشت: این اردوگاه وضعیت بهداشتی بسیار بدی داشت برای این جمعیت کمتر از ۱۰ دوش حمام وجود داشت و شاید یک‌ماه هم نوبت بعضی نمی‌شد یک صابون بزرگ رختشویی برای همه می‌دادند و مجبور بودیم خود را با آن بشوییم.

وی تصریح کرد: وضعیت غذا و خوراک بسیار بد بود، بیشترین وقت هواخوری اسرا در صف‌های حمام و … می‌گذشت و عراقی‌ها از این کمبودها به عنوان یک اهرم فشار علیه ما استفاده می‌کردند.

دادخدایی گفت: در اردوگاه تکریت در هیچ آسایشگاهی تلویزیون و رادیو نبود در سال‌های آخر برای ۹ آسایشگاه یک دستگاه آوردند که سهمیه‌بندی شده بود و هر شب نوبت یک آسایشگاه بود که البته کاربردی به جز شنیدن اخبار نداشت.

وی بیان داشت: اسرای اردوگاه ۱۲ در هیچ لیستی ثبت‌نام نشده بودند و صلیب سرخ از ما بی‌خبر بود و ما را به عنوان مفقود در ایران می‌شناختند که چند روز مانده به آزادی و تبادل از طریق صلیب سرخ آمدند و ثبت‌نام کردند.

دادخدایی با اشاره به اینکه ما بدون انتظار به جبهه‌ها رفتیم، عنوان کرد: همان زمان قانونی به نام ماده ۱۳ تصویب شد که حقوق ماه‌های اسارت آزادگان پرداخت شود و تاکنون خبری از آن نشده است.

وی افزود: در زمان اسارت آن ‌قدر فشارهای روحی و روانی در اردوگاه زیاد بود که بتوانند از میان این اسرا آنهایی که ظرفیت کمتری داشتند را وارد اردوگاه اشرف کنند، اما بهشتی که آن طرف اردوگاه برای مجاهدان خلق ساخته بودند، تعدادی را اغفال کرد که بعدا مشخص شد، سرابی تهی از واقعیت است.

دادخدایی در ارتباط با دیدار خود با امام راحل در زمان جنگ گفت: آرزوی ما بود امام را که تا آن موقع فقط صدایش را از رادیو شنیده بودیم از نزدیک ببینیم در سال ۶۵ یک گردان ۱۰۰ نفره به دیدار امام رفتیم، اما ایشان حال مساعدی نداشتند و این زیارت نصیب ما نشد، اما آیت‌الله خامنه‌ای رئیس جمهور وقت برای ما صحبت کردند.

وی با اشاره به حاکم بودن جو ایثار و شهادت‌طلبی در جامعه خاطر نشان کرد: تمام نیروی ما در جنگ یک الله‌اکبر بود یک آرپی‌جی، یک کلاشینکف و اینگونه در مقابل ۴۰ کشور دنیا ایستادیم، جنگ تن در مقابل تانک بود و الان خانواده‌ها در یک جنگ نرم و شبیخون دشمن گاها نمی‌توانند، مقاومت کنند.

دادخدایی اذعان داشت: فیلم‌هایی که از زمان جنگ و اسارت نمایش داده شده‌اند زیاد به واقعیت نزدیک نیست، یک داستان از جنگ روایت شده است و برداشت هر کارگردان و نویسنده‌ای از آن متفاوت است و فضاسازی برخی فیلم‌ها واقعا آزاردهنده است.

وی بیان داشت: احساس می‌کنم دید و برداشت جامعه این است که در کشور ما همه چیز برای خانواده شهدا و جانبازان است در حالی که این‌طور نیست و کمترین خدمتی که برای این قشر شده، شاید قوانین استخدام و یا ادامه تحصیل باشد که آن هم خیلی امیدوارکننده نبوده است.

دادخدایی گفت: برای مسکن نیز وعده‌هایی داده شده است و از سال ۶۹ که متقاضی این زمین‌ها در کهنوج شدیم، هنوز که هنوز است به ما واگذار نشده است.

وی اظهار داشت: نیروهای دلسوز نظام ممکن است، گمنام باشند، اما با یک ندای رهبری همانند زمان جنگ دوباره لبیک می‌گویند.

فارس

Print Friendly

مطالب مرتبط :


ارسال یک پاسخ

ایمیل شما منتشر نمی شود.فیلد های الزامی علامت گذاری شده اند. *

*

بازگشت به بالا